Endüstriyel Gıdalar 1. Bölüm

Bir dilim ekmek üretimi için 40 litre, bir patatesin oluşumu için 70 litre, bir yumurta için 135 litre, bir kilo buğday için ise 1.500 litre su gerekiyor. Bir bardak süt için 200 litre, bir hamburgerin ortaya çıkması için 2.400 litre su harcanıyor. Liste böyle uzayıp gidiyor. Bu ürünleri tüketmemeli miyiz yada tüketirken suçluluk mu duymalıyız?
🌍🌍🌍

Tahrip edilmis topraklarin, tukenen su kaynaklarinin. kirlenen havanin bir sorumlusu olmali! Bu sorumlu tuketiciler mi?
İkinci dünya savaşı sonrası dünyada gıdanın endüstrileşmesini başlatan, tüm dünyada bu üretim şeklini, elinde tuttuğu ekonomik güç ile yöneten ülkeler bugün bu üretim modelinin sebep olduğu sorunlar ile baş edemeyecek hale gelmiştir. Kronikleşen hastalıklar, yetersiz beslenme, obezite gibi tüm toplumlarda kendini git gide daha da gösteren beslenme problemleri ile en çok mücadele eden, üretim süreçleri sonucu ortaya çıkan cevre kirliliginden etkilenen ülkeler, bu sistemi kuran ülkelerdir.
🌍🌍🌍
Bu üretim modeli insanların gıdasına ve sağlığına zarar vermekle kalmayıp aynı zamanda sayıca daha çok üretmek için hoyratça kullanılan tarım topraklarımızı da verimsizleştirdi. Yüksek verim için kullanılan nitrat içerekli gübre, su kaynaklarını ve bunun da çevresindeki habitata zarar vermiş olup hala da zarar vermeye devam etmektedir. Tarım arazilerinden akarsulara karışan nitratın, akarsuyu ve akarsunun döküldüğü denizlerdeki yaptığı tahribatı toplu balık ölümlerinden görebilmemiz mümkün.
🌍🌍🌍
Sadece gıda değil yaşamın her alanında endüstriyelleşme ile yaşanan hızlı değişim, önüne geçilemez sorunların sebebidir.
Bu sorunların başında sizlerin de tahmin ettiği gibi iklim krizi geliyor.
Daha fazla üretilen, üretimlerinden tüketim sürecine kadar kimyasallarla desteklenen, besin değeri olmayan, sağlıksız olan gıdalar hayatımızın olmazsa olmaz bir parçası haline geldiler.
🌍🌍🌍
Artan dünya nüfusunu doyurma hedefi ile yola çıkan ve bu sebeple sağlıksız gıdayı, miktarca daha çok üretip dünyanın diğer bir ucundaki üçüncü dünya ülkelerine ucuza satarak o ülkedeki üretim dengesini alt üst eden çok uluslu gıda firmalarının nihai amacı, gıdayı tekelleştirmektir.

Bir cevap yazın